Τετάρτη, 12 Δεκεμβρίου 2018

ev media-logo


Προσφυγικό. Ο Διονύσης Παρούτσας συγκρίνει το τότε με το σήμερα και προτείνει τον δρόμο που πρέπει να ακολουθήσουμε (έντυπη)

Προχτές στην τηλεόραση είχε ένα αφιέρωμα στους πρόσφυγες της Μικράς Ασίας. Πώς ξεκληρίστηκαν, πώς κυνηγήθηκαν, πώς εκτοπίστηκαν και πόσες προσπάθειες κατέβαλαν για να ριζώσουν στην νέα τους πατρίδα. Όπως είναι φυσικό, σε ένα τέτοιο ντοκιμαντέρ τα συναισθήματα παρουσίασαν έντονες διακυμάνσεις και έξαρση. Όταν στην οθόνη εμφανίστηκαν εικόνες από ταλαιπωρημένους πρόσφυγες, που έφευγαν για να γλιτώσουν τη σφαγή και τον αφανισμό, δεν ήταν δυνατό να μη γίνουν παραλληλισμοί με την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στον κόσμο, με τα καραβάνια των δυστυχισμένων που φεύγουν αλλόφρονα από την πατρίδα τους για να φτάσουν κάπου όπου τουλάχιστο θα εξασφαλίσουν την επιβίωσή τους.825-1

ΦΩΤΟ. Πρόσφυγες σε δρόμο της Αθήνας, 1922 © Αρχείο Αμερικανικού Ερυθρού Σταυρού, Library of Congress

Όταν αναφέρθηκε ο σκαιός τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίστηκαν οι πρόσφυγες στην Ελλάδα, ότι η λέξη "πρόσφυγας" καταγράφηκε στα λεξικά σαν βρισιά, όταν τονίστηκε πως κάποιοι ζήτησαν ακόμη και να τους φορέσουν κίτρινα περιβραχιόνια ώστε να ξεχωρίζουν, τότε όλοι οι θεατές δεν μπόρεσαν να αποφύγουν τις συγκρίσεις με το σήμερα και με τον τρόπο με τον οποίο υποδεχόμαστε τώρα τους πρόσφυγες, οι οποίοι μάλιστα δεν είναι καν Έλληνες.

Αν ρίξει όμως μια ματιά κανείς σε δημοσιεύματα στο διαδίκτυο θα διαπιστώσει ότι αντί στον αέρα να διαχέεται ένα αίσθημα υπερηφάνειας και ανθρωπισμού, διαισθάνεται κανείς ότι αυτό που θα έπρεπε να γίνει ήταν να φερθούμε και σε αυτούς με τον ίδιο τρόπο! Είναι ένα αίσθημα που διαπνέει όλη τη χώρα, δημιουργεί θυμούς και εντάσεις.

Αν το δει κανείς από ιστορική άποψη, προσπαθώντας να αποστασιοποιηθεί από τα γεγονότα, θα το θεωρούσε μάλλον φυσιολογικό. Άλλωστε, πάντα όταν μετακινούνται ακούσια πληθυσμοί, αυτοί που τους υποδέχονται το κάνουν δύσθυμα, εκφράζοντας τη δυσφορία τους άλλοτε περισσότερο και άλλοτε λιγότερο έντονα.

Στην εκπομπή όμως ειπώθηκε ότι, τότε, το ένα εκατομμύριο διακόσιες χιλιάδες πρόσφυγες που έφτασαν εδώ εκτοπισμένοι, ήταν θύματα αποφάσεων που λήφθηκαν στην σκακιέρα της πολιτικής των "μεγάλων" στην οποία ακόμη και ο Βενιζέλος ήταν ένα απλό πιόνι.

Για να ξεμπλέξουν οι Γάλλοι, οι Εγγλέζοι και οι Γερμανοί από την Οθωμανική αυτοκρατορία, αποφάσισαν να "ξεκαθαρίσουν" εθνοτικά τις δύο χώρες, έριξαν το τυράκι του αλυτρωτισμού στην Ελλάδα, όξυναν τον εθνικισμό στην Τουρκία, με αποτέλεσμα τη σύγκρουση, την επακόλουθη βίαιη μετακίνηση, τη λήξη του πολέμου και φτηνό πετρέλαιο για εκείνους.

Άραγε, αν σήμερα μας έλεγαν ότι στη Συρία, ο πόλεμος θα σταματούσε, το πετρέλαιο θα φτήνυνε για 50 χρόνια, η Ρωσία θα περιόριζε την επεκτατικότητά της και όλα θα επέστρεφαν σε κανονικούς ρυθμούς, μόνο και μόνο με την μετακίνηση ενάμισι εκατομμυρίου σουνιτών μουσουλμάνων από μια περιοχή του Ιράν σε μια άλλη, μήπως κι εμείς δεν θα το βλέπαμε εφικτό και ευκταίο; Μήπως θα μας ένοιαζε αν οι μετακινούμενοι θα έκλαιγαν, θα πεινούσαν και δεν θα ήθελαν να φύγουν από τα μέρη που γεννήθηκαν;

Ενοχλούμαστε –όλοι μας– από τα καραβάνια των άπλυτων προσφύγων, δεν θέλουμε τα παιδιά τους στα σχολεία μας, δεν θέλουμε το θεό τους στα πόδια μας και δεν γουστάρουμε τις μαντήλες τους στις γυναίκες τους. Δεν θέλουμε να μας επιβάλλουν τα ήθη τους και να αλλοιώσουν την καθαρότητα της φυλής μας. Και αυτό ισχύει το ίδιο και στην Ελλάδα και στη Γερμανία και στην Αγγλία και στη Γαλλία και στην Πολωνία και ακόμα περισσότερο στην Ουγγαρία.

Δεν διαβλέπουμε όμως τη νομοτέλεια: Όταν τα ζευγάρια γεννούνε ένα μόνο παιδί, τότε σε 30 μόλις χρόνια ο πληθυσμός της χώρας μειώνεται αυτόματα στο μισό. Δεν χρειάζεται ούτε πόλεμος, ούτε πρόσφυγες να αλλοιώσουν τον πληθυσμό ούτε τίποτα.

Και σε εξήντα χρόνια δεν απομένει παρά μόνο το ένα τέταρτο του αρχικού πληθυσμού και αυτό γερασμένο, που δεν θα έχει να πάρει συντάξεις, ούτε να πάει στο γιατρό γιατί δεν θα έχει καν γιατρούς. Τη ζημιά δεν την κάνει κανένας εχθρός, την κάνει η ίδια η ευμάρεια και η οικονομική πρόοδος! Και τότε, σε εξήντα χρόνια, η Ευρώπη θα γίνει ανοικτός χώρος για να κατακλυσθεί από όλες τις φυλές του Ισραήλ, που λέει ο λόγος.

Μόνο που αυτά τα εξήντα χρόνια, είναι ΤΩΡΑ. Η διαδικασία ξεκίνησε το 1960 και τώρα κοντεύουμε στο 2020. Δεν πρόκειται να σταματήσουν λοιπόν οι πρόσφυγες και οι μετανάστες. Δεν θα σταματήσουν, πρώτον γιατί τους δημιουργούμε εμείς, και δεύτερον γιατί με την ανάπτυξη των μέσων μεταφοράς μπορεί ο καθένας να φύγει το πρωί από την Αγκόλα και να κοιμηθεί το βράδυ στην Αυστραλία με την ελπίδα ότι θα  φτιάξει μια ζωή όπου δεν θα κινδυνεύει από το Έιτζ, τα λιοντάρια και τους τρελούς δικτάτορες. Και είναι τόσοι πολλοί που δεν μπορείς ούτε καν να τους σκοτώσεις. Πνίγονται συνεχώς από μόνοι τους στη Μεσόγειο και ακόμη περισσότεροι καταφθάνουν στην Ιταλία. Συνεχώς.

Συνεπώς το να αρνούμαστε στα παιδιά των μεταναστών να πάνε στα σχολεία μας είναι το μεγαλύτερο λάθος. Πριν από 20 χρόνια, οι Αλβανοί ήταν το μεγάλο αγκάθι και τόνοι μελανιού (αλλά και αίμα σε κάποιες περιπτώσεις) χύθηκε για τα δικαιώματά τους και το πόσο θα αλλοίωναν τη φυλή, και ένα σωρό άλλα. Ποιος όμως μιλάει για Αλβανούς σήμερα; Μήπως τα παιδιά τους δεν θα πάνε στο στρατό, αν χρειαστεί να πολεμήσουν για την πατρίδα στην οποία μεγάλωσαν, στο όνομα των ιδανικών που διδάχθηκαν στα ίδια σχολεία με τα δικά μας παιδιά;

Ενσωμάτωση, αυτή είναι η λύση. Διαπολιτισμικότητα και όχι η αμερικάνικη πολυπολιτισμικότητα και αχταρμάς. Αποδοχή των ιδεών της πρώτης γενιάς και συγκατοίκηση, με αποτέλεσμα την απάλυνση των διαφορών στη δεύτερη γενιά. Και να αφήσουμε την Ειρήνη να κάνει τη δουλειά της, που είναι η προκοπή για όλους και η ενασχόληση με τα όμορφα πράγματα στη ζωή και όχι με το μίσος.

Και ταυτόχρονα διακριτική στήριξη της κυρίαρχης ιδεολογίας μας, της ελληνικής μας ταυτότητας, των Θρησκευτικών και της Ιστορίας μας, της Ορθοδοξίας και της Αρχαιότητάς μας, της Δημοκρατίας και του Ανθρωπισμού μας, ώστε να έχουμε περισσότερους Αντετοκούμπο και Πύρους. Τους μετανάστες, τους πρόσφυγες, τους μουσουλμάνους και τους τζιχαντιστές τους φοβούνται μόνο όσοι δεν έχουν εμπιστοσύνη στην ανωτερότητα του δικού μας πολιτισμού.

Κι αυτό γιατί κανείς δεν μπορεί να αντισταθεί σε αυτές τις αξίες, ούτε καν οι Ρωμαίοι που παρότι κατέκτησαν την Ελλάδα, "αυτή νίκησε τον κατακτητή και εισήγαγε τις τέχνες στο απολίτιστο Λάτιο", όπως μαθαίναμε λατινιστί στη Δευτέρα Λυκείου.

Στο κάτω – κάτω της γραφής, δεν είναι και τόσο τραγικό που οι πρόσφυγες της Σμύρνης μας έμαθαν τα ρεμπέτικα και την ισότητα των δύο φύλων…



Σχόλια  

 
0 #2 Φιλήστωρ 29-10-2018 20:25
ΑΧΡΑΡΜΑΣ, ΧΥΛΟΣ ΚΑΙ ΑΣΧΕΤΟΣΥΝΗ
ΤΟ ΈΧΕΤΕ "ΚΑΨΕΙ" ΚΑΠΟΙΟΙ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΚΑΤΑ ΤΟ ΚΟΙΝΩΣ ΛΕΓΟΜΕΝΟΝ: "ΘΥΕΛΛΑ ΕΝ ΚΡΑΝΙΩ"
ΆΛΛΟ ΟΙ ΈΛΛΗΝΕΣ "ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ" ΠΟΥ ΕΚΡΙΖΩΘΗΚΑΝ ΚΑΤΑΣΦΑΖΟΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΑΤΡΟΓΟΝΙΚΕΣ ΕΣΤΙΕΣ ΤΟΥΣ-ΣΕ ΥΠΟΔΟΥΛΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΔΑΦΗ
ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΦΥΓΗ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΤΟΤΕ ΥΠΟΛΟΙΠΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑ ΚΑΙ ΆΛΛΟ ΟΙ ΟΡΔΕΣ ΤΩΝ ΑΣΙΑΤΟΑΦΡΙΚΑΝΩΝ (ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΑΣΙΑΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΦΓΑΝΟΙ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΜΕΝΙΟΙ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΑΠΟ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΤΗΣ ΣΥΡΙΑΣ) ΛΘΡΕΠΟΙΚΩΝ ΠΟΥ ΑΠΟΣΤΕΛΛΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΔΙΕΘΝΗ ΔΟΥΛΕΜΠΟΡΙΚΑ ΚΑΡΑΒΑΝΙΑ ΚΑΙ ΚΑΘΟΔΗΓΟΥΝΤΑΙ ΜΕΤΑΞΥ ΆΛΛΩΝ ΚΥΡΙΩΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΜΟΓΓΟΛΟΥΣ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΚΑΙ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΓΝΩΣΤΩΝ ΚΑΙ ΜΗ ΕΞΑΙΡΕΤΕΩΝ
ΆΛΛΩΣΤΕ …. ΤΑ "ΣΟΡΑΚΙΑ" ΔΕΝ ΚΡΥΒΟΝΤΑΙ...... ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΑΦΗΝΕΙ ΝΑ ΚΡΥΦΤΟΥΝ!!!!!
Παράθεση
 
 
0 #1 Andreas 29-10-2018 13:02
EKEINH THN EPOXH OI METANASTES HTAN ELLHNES METAKSY ELLHNON, KAI FYSIKA HTAN KALODEXOYMENOI, ENO SHMERA OI LATROMETANASTES KANEIS DEN TOYS KALESE KAI MPHKAN ME TO ETSI THELO STH XORA MAS H KALYTERA STO SPITIMAS KAI ME NOOTROPOIA EKATONTADON XRONO PISO, POY SE SKOTONOYN MONO KAI MONO EPIDH EISAI XRISTIANOS GIAYTO OLOI EPISTROFH APO EKEI POY HL8AN.
Παράθεση