Δευτέρα, 20 Μαΐου 2019

ev media-logo

Περιμένω την άνοιξη. Ποίημα της Κικής Κουκούτση

853

Είναι καιρός που καρτερώ

άνοιξη να ροδίσει

να δω τον ήλιο λαμπερό

να πάει κατά τη Δύση

 

Ξεκίνησε η άμοιρη

στο δρόμο είν’ ακόμα

γιατί επιθέσεις δέχεται

απ’ το σκληρό χειμώνα

 

Τα χελιδόνα κρύφτηκαν

δε πρόλαβαν να βγούνε

τόσο ταξίδι κάνανε

άνοιξη να χαρούνε

 

Το αηδονάκι τραγουδά

δειλά και φοβισμένο

θα του παγώσουν τα μωρά

φοβάται το καημένο

 

Ο κούκος δεν ακούστηκε

που να’ ναι κι αυτός κρυμμένος

κρυώνει και δεν τραγουδά

κάπου είναι χωμένος

 

Τρεις μέρες μόνο Πασχαλιάς

την άφησ’ ο χειμώνας

να γελαστεί, να στολιστεί

σκληρός απατεώνας

 

Φυσάει βοριάς και τα σκορπά

τα άνθη απ’ τα δέντρα

μα πώς να δέσουνε καρπούς

αυτό το βλέπω ψέμα

 

Σκέφτομαι, παίρνει να χαθεί

της φύσης η μαγεία

έχει σχεδόν ξερυθμιστεί

εχάθη η ισορροπία

 

Μπερδευτήκαν οι εποχές

κι όλες μαλλιοτραβιούνται

με τούτα τα μπερδέματα,

το τι καλό θα δούμε;